Tapta
— Esprit Ouvert

Esprit ouvert (1997) markeert het symbolische vertrekpunt van de kunstroute Endless Express. Deze monumentale sculptuur is een van de laatste opdrachten voor de publieke ruimte die de kunstenaar maakte. Het werk ziet eruit als een poort of een doorgangsplaats en drukt Tapta’s voortdurende interesse uit voor ruimtelijke interventies die gaan over lichamen die zich door de wereld bewegen. De geometrische boog van staal lijkt zichzelf te openen en biedt een blik op de bebouwde omgeving; hij bevindt zich op een elliptische waterplas die de reflecties van de schitterende oppervlakken opvangt en ze dynamisch activeert. Esprit ouvert illustreert de voorliefde van de kunstenaar voor contrasterende vormen en ideeën, nooit statisch en altijd met de suggestie van een overgang van een toestand naar een andere, tussen opening en sluiting, afstand en toenadering.   

Tapta (Maria Irena Wierusz-Kowalski) werd in 1926 in Polen geboren en overleed in 1997 in Brussel. Haar kunstpraktijk was gevarieerd, van textielwerk in de jaren zeventig tot rubbersculpturen in de jaren tachtig. Ze gaf vele jaren les aan La Cambre, waar ze het atelier ‘sculpture souple’ leidde en een onuitwisbare invloed uitoefende op een jongere generatie kunstenaars.

Het kunstparcours Endless Express_ _neemt je mee naar verschillende bestemmingen langs de spoorlijn tussen Oostende en Eupen. Vertrekkend van de publieke sculptuur Esprit ouvert van Tapta, werden zeven kunstenaars uitgenodigd om nieuwe werken rond de stations en sporen te presenteren. Met de trein als verbindend element verkennen ze de verspreide, onderling verbonden geschiedenissen die in dit landschap zijn ingebed en met deze lijn zijn verweven. Met nieuwe werken van Che Go Eun, Inas Halabi, Flaka Haliti, Chloé Malcotti, Sophie Nys, Marina Pinsky en Laure Prouvost.

De spoorlijn Oostende-Eupen is de langste van België en doorkruist zijn verschillende officiële taalregio’s in ongeveer drie uur — van de koninklijke badplaats in het westen tot de industriële riviervallei in het oosten, met in het midden de hoofdstad Brussel. De trein, die kort na de
stichting van België zijn intrede deed, is een haakje voor het grotere verhaal van de industrialisatie, de belofte van vooruitgang, en hoe deze krachten dit land hebben gevormd.

De kunstenaars die aan deze tentoonstelling deelnemen, zijn allen werkzaam in België of in de buurlanden. Sommigen verbeelden de trein als een mythisch wezen die de wereld opnieuw betovert, anderen stellen het denken in een rechte lijn en de ritmes van arbeid in vraag, of ontregelen op speelse wijze de klokvaste tijd van de snelheidsmaatschappij waarin we vandaag leven.

Curator: Caroline Dumalin